13 Temmuz 2017 Perşembe

Bir Yoga Günlüğü II - Gün 18&19&20 Catch Up!

Meis Adası
Salı akşamı öyküye de girişirim diye not düştüm ama düne kadar haşır neşir olamadım kurmaca işleriyle. Hocamıngeçen gün yazdığı yazı sonrası bu çaba, teslimiyet konusunda kendimle ilgili şüphelerim daha da azaldı. O akşam Tuğçe ile Oburus Momus’ta oturup, saatlerce ettiğimiz sohbetin yerini tutacak bir şey yoktu. Bana düşen sadece biraz daha erken kalkmayı öğrenmek ve yoga + yazma işlerine öyle bir zaman açmayı öğrenmekti. Sonrasında da Pinhani konseri vardı ve içmesem de yatmak 3ü buldu. Bir de üç saat ayakta durduk konserde. Çok keyifliydi. Çarşamba sabahı Meis yolcusu olan ben kulunuz için yorgunlukla uyanmak yogaya engel olamadı. Çalışmam ilerledikçe beslendim ve bitirdiğimde daha dinlenmiş haldeydim.
Yoganın bu etkisini sıkça görüyorum. Özellikle yerimde durmadığım bu günlerde. Karnım aç başlayıp, tokluk hissiyatı ile bitirdiğim, yorgun, uykulu, bitkin uyanıp yaptığım ama güçlenmiş, yenilenmiş, enerjik ayrıldığım yoga çalışmalarım oluyor.

Meis, sonrasında yemek, konser derken o gün erken attım eve kendimi. Dün de dalışa giden ekibe katılmadım. Artık evde durup, dinlenip, yazıp, çizip, kendimle kalıp, kendimi dinleyip can depolamam lazımdı. Tuğçe’cim erkenden ayrıldı evden. Benim kalkmam 9:30’u buldu. Erken kalkma niyetimi koruyorum. Yakında Fatoş gibi kendiliğimden uyanıp, fıtır fıtır hayata karışacağım ben de, inanıyorumJ Her sabah onların mesajlarını görmek, bu destek, dayanıışma grubu inanç ateşimi körüklüyor.

Dünkü yogamda artık sahalara tam takım döndüm. Udiyana, mayura, hanuman, twistler vs. O kadar özledim ki dolu dolu yoga yapmayı. Örümcek dışında tüm parantezleri de kattım.Canım udiyanalar, oohh miisss. O otomatik, kendiliğinden gelme hali yoktu ama karnım, midem o kadar yumuşak ve hafifti ki, udiyanalar pek güzel yerini buldu. Onlar geldikçe yoga çalışmam böyle bayıla bayıla yediğim bir yemek gibiydi. Virastanadayken anladım ki önceki günlerde kas gücüyle yapıyormuşum, belki ondan zorlanıyordum. Regl olacağım, karnım şiş diye de bırakmıştım udiyanaları. Kaç gündür yapmıyorum işte. Beni en çok sıkıştıran hareken purna mandala bu aralar.

Akşamki rakıya ve geç yatmaya rağmen bugün kendiliğimden 7de kalktım. Baktım yine erken uyanma timi yazmış. Geçtim samapadaya. Yine severek, doya doya bir çalışma oldu. Bitirirken çok ama çok şanslı bir grup olduğumuzu düşündüm. Şükran doluyum.

Şimdi hızlıca tekne için hazırlanıp fırlamam lazım. Defter, notebook yanımda olacak. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

 
Take The Fake Cake