16 Haziran 2017 Cuma

Gün 18 - Datça


Oguzcan Datca'da. Sabah atladik Datca'ya geldik. Dun aksamdan icilip coşulmus, uzerine Datca'nin virajli yollarinda yesile ve maviye doyulmuş. Son 50km gecmek bilmedi. Bir de hareketten yorulmus halde attim kendimi odaya.  Disarisi da bir ruzgarli. Camlari kapatip, sicak odada Hot Yoga kivaminda şu vatayi bir atayim diye yumusak ve kisa bir calisma yaptim. 
Bugun yine renkten renge gecen bir Burce izliyorum, daha gunun yarisi. Hadi bakalim:) Sabahki ruh hali de benim, simdiki de. Keskin degil ama tatli, yumusak gecisler.

Bunlari not duseyim de buraya, sonra bu 28 gunluk dongude nerelerde, nasildim diye dönup bakayim. Biraz da adet yerini bulsun diye mi.. Yazacak sey cok aslinda, bildik seyler de..

Ne bileyim mesela butun icinden gectigimiz duygular bizle alakali, bize ait. Kimse hissettirmiyor onlari bize. Bosluk bizim bakisimizin seklini aliyor. Ayni seye şu zaman kizip, uzulup baska zaman hic bir sey ifade etmemesinin baska bir anlami olabilir mi?

Ya da bitmis bir olaya, hala yas tutmak, uzulmek niye? Bir zaman gelecek ve gececek. Goruyorum. O tutunulan duygulari goruyorum etrafimda. İzliyorum. İzlemekten baska yapacagim bir sey yok cunku.

Kendimden biliyorum cunku. Bana gelip, icinden gecip gormedigim halimin ne oldugunu biri soylese benimser miyim onu hemen? Hayir. Biliyorum ben de soylesem, gokten inme bir bilgi olarak duracak orada. Zaten iyilestirici olmayacak. İyilesince belki o orada olmayacak. 
Datca'dan💙

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

 
Take The Fake Cake